Chantageasse (sjant-asjasse) is een verbastering van het vroegere Chante Ajasse.
Dit betekent letterlijk ‘zingende ekster’. De moderne woordenboeken geven als vertaling voor ‘de ekster’ inmiddels ‘la pie’. Algemeen bekend is dat eksters niet zingen maar praten danwel krijsen. Ze vallen echter wel onder de zangvogels vanwege de bouw van hun strottehoofd.
Omdat we hier zoveel vogels horen, hebben wij besloten onze gîtes en chambres de naam van een zangvogel te geven.
Onze Gîtes: Onze Chambres:
La Sittelle
La Fauvette
La Grive
La Mésange
La Pie
de boomklever
de zwartkop
de lijster
de mees
de ekster
Le Rossignol
Le Serin
Le Moineau
Le Merle
de nachtegaal
de sijs
de huismus
de merel

Domaine de Chantageasse is gelegen in de Vals de Saintonge in het plaatsje Asnières-la-Giraud. De eerste bebouwing van deze versterkte boerderij met diverse gebouwen en ruim 1 hectare grond wordt omsloten door oude buitenmuren en gaat terug tot aan de 17e eeuw. Zeer roerige tijden met veel strijd tussen de katholieken en de ‘Hugenoten’, de naam die in de 16e en 17e eeuw aan protestanten werd gegeven.
Dit verklaart waarschijnlijk ook waarom de boerderij een verborgen kapel bezit. Vanaf de weg is de kapel niet zichtbaar, maar vanaf de ‘Cour’, de binnentuin, zijn duidelijk de gebrandschilderde ramen en de oude bel te zien.

Saintonge was tot aan de Franse revolutie een van de provincies van Frankrijk, een van de kleinere zelfstandige gebieden, gelegen aan de Atlantische kust tegenover het Île de Ré.
Saintonge was een belangrijk centrum van verzet tegen Parijs, zowel ten tijde van de Hugenoten als ten tijde van de Terreur; de Franse Revolutie met als gevolg het uitroepen van de Franse Republiek.

Deze aanhangers van Calvijn werden sinds 1562 vervolgd vanwege hun geloofsovertuiging en veel Hugenoten vonden de dood tijdens de bloedige godsdienst-oorlogen. De Bartholomeüsnacht in 1572 kostte vele Hugenoten het leven.

De vijfde heilige oorlog begon op 23 februari 1574 in Parijs. Voorname protestanten werden vermoord waarna er lynchpartijen onder het volk uitbraken. Nog 2.000 Parijse Hugenoten werden die nacht vermoord en in de maanden die volgden zijn er naar schatting 18.000 Hugenoten in de rest van Frankrijk omgebracht.
De vervolging stopt in 1598 waarna Koning Lodewijk XIV het in 1685 weer hervatte. Deze was zo heftig dat de meeste Hugenoten tegen het verbod op de vlucht sloegen en Frankrijk verlieten.
Een groep Hugenoten emigreerde naar Noord-Amerika en stichtte in 1689 New Rochelle. Een andere groep vertrok naar Zuid-Afrika, waar ze door de Nederlandse heersers verspreid werden om ze beter te integreren in de bestaande kolonies.

De Hugenoten die naar Amerika en Afrika vluchtten, waren in de minderheid. Verreweg de meesten vertrokken naar Pruisen, Engeland en vooral naar Nederland. Zo’n 12.000 Hugenoten kwamen in Amsterdam terecht, daarmee was rond 1700 een kwart van de Amsterdammers Frans; er waren Franse buurten en kroegen en een Franse kerk (de Waalse Kerk).

Veel Hugenoten kwamen terecht in het boekenvak, omdat dit gilde vreemdelingen toeliet.Van de 230 uitgevers die Amsterdam tussen 1680 en 1730 telde, waren er 80 Hugenoots. De kerken die ontstonden uit deze groepen van vluchtelingen werden bekend onder de naam "Refuge". Dat sommige Nederlanders een Hugenootse achtergrond hebben, is soms alleen bekend door de Nederlandse schrijfwijze van de Franse achternaam:
Blansjaar (Blanchard), Tokkie (Toquet), Dusseljee (i.p.v. Du Cellier), Fransooijs (François), Lenoble (Le Noble) of Kwant (Quant) bijvoorbeeld.